Bir İmparatorluğun Sinir Merkezi
Topkapı Sarayı, İstanbul’un fethinden sadece altı yıl sonra, bin dört yüz elli dokuz yılında II. Mehmed’in emriyle inşa edilmeye başlandı. Yeni saray, eski Bizans şehrinin merkezine değil, tarihi yarımadanın tam ucundaki dramatik bir buruna kuruldu. Bu konumdan Sultan, Boğaziçi’ni, Haliç’i ve Marmara Denizi’ni aynı anda görebiliyor; Asya’ya uzanan boğazı izleyebiliyor ve Doğu ile Batı üzerinde sembolik bir hâkimiyet kurabiliyordu.